شاید ما به این علت با ازدواج مشکل پیدا می‌کنیم که هیچ‌کس به ما نگفته قرار است در آن به تلاش وادار شویم.

شاید ما با این انتظار وارد زندگی مشترک می‌شویم که همدمی شیرین و دلپذیر در کنارمان باشد و وقتی کشف می‌کنیم این هم فرصتی دیگر برای رشد کردن– فرصتی برای باظرفیت‌تر، صبورتر و دلسوزتر شدن – است می‌خواهیم زمین و زمان را به هم بریزیم.

وقتی کسی تصمیم به ازدواج می‌گیرد اغلب ما تشویقش می‌کنیم فرد مناسب را پیدا کند، و هیچ‌کس نمی‌گوید چطور خودش فرد مناسبی شود – فردی که برای دیگران ارزش قائل است و می‌تواند ورای منافع شخصی فوری خودش را هم ببیند.

ظاهرا رویکرد جدید این است که اگر یک رابطه برای من زیان‌آور است پس «باید» تمامش کرد...


والیس گودارد و جیمز مارشال | کتاب باغ ازدواج