گاهی اوقات از بین بردن افکار منفی کار سختی است.

وقتی کسی در حقمان بدی کرده است،

ذات انسان به این شکل است که با درد و رنج بماند، خشمگین و ناراحت باشد و کینه به دل بگیرد.

با خود می گوییم،

من او را هرگز نمی بخشم، لایقش نیست.

شما به خاطر آنها نمی بخشید،

بلکه به خاطر خودتان می بخشید.

تا زمانی که با رنج بمانید، عصبانیت و خشم شما تاثیری روی آنها ندارد بلکه خودتان را آلوده میکنید.

نبخشیدن مانند زهر است.

شاید نگه داشتن این حالت حس خوبی به شما بدهد اما زندگیتان را نابود میکند.

زمانی که آنها را می بخشید

توجیه رفتار نادرست آنها نیست.

رنجش را کم‌ نمی کنید، بلکه میبخشید تا زهر را از بدن خود خارج کنید.


باید ببخشید تا آزاد باشید...

این طور نگاه نکنید که دارید به آنها لطف میکنید،

بلکه با این کار شما به خودتان لطف می کنید...